سلام همیشه به خودم میگم ما به هیچ شهری تعلق نداریم و باید هر جا هستیم طوری زندگی کنیم که زندگی کردن برامون شیرین باشه ! حالا هر جا که هست. چه شهری که اونجا به دنیا اومدم، چه روستایی که زندگی میکنم، چه کاشانی که باهاش عاشقونه ام و .... اما همه این حرفا رو وقتی به شیراز میرسم ، می سپارم به زلالی آب باغ های قصر الدشت و ارم ! صبح امروز رسیدم شیراز . وقتی با تاکسی از حافظیه و خیابان ارم می گذشتم ، رادیو گفت : « گو من به فلان زمین اسیرم » ! پی نوشت: پست موقت است. قابل توجهِ (ماهشهر، جم )

سراب امن و امان است این! نه امن و امان

که ره زده است فریبش به باورِ یاران

حسین منزوی

... دستی نبود غیرِ ستم در قبای او

آن کس که «لاف سلطنتی عادلانه زد»

دستی که فصل سبزِ مرا با تبر گذاشت

وقتی که شاخه های امیدم جوانه زد

***

تاریخ نامه ایست پر از ننگ و نام ها

این نامِ ننگ بین که چه سان، جاودانه زد